Showing posts with label அனுபவம். Show all posts
Showing posts with label அனுபவம். Show all posts

14 Jul 2015

வெயிலோடு விளையாடு


எனது இந்த 'ஏழரைக்' கழுதை வயது அனுபவத்தில் இப்படியொரு கோடையைக் கண்டதில்லை.
பொங்கலின் போதே 'ஊ...லலல்லா...' பாட ஆரம்பித்து விட்ட கோடை, இளநீர், நுங்கு, வெள்ளரி-என காண்போரையெல்லாம் காவு வாங்கியது.
கருந்தார்ச்சாலையில் சென்ற மக்களெல்லாம், அதில் தெரிந்த கானல் நீரை அருந்தலாயினர்.
வெயிலுக்கு வெண்குஷ்டம் வந்தார்போல் அனைவரையும் கலங்கடித்தது.
கத்தரி வெயிலின் போது அவ்வப்போது பெய்த மழை, இந்திரன் எடிட் செய்து வெளியிட்டதென்பதை அறியாமல் குதூகலித்தனர் மக்கள்.
கத்தரி முடிந்தும், காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொண்டு, பட்டன் போடாத சட்டையோடு பவனி வந்தான் சூரியன்.
ராசிபலனைப் போல் மழைப் பலன் பார்க்க ஆரம்பித்தனர் மக்கள்.
ஜுன் பிறந்தது. சூரியன் தன் குடும்ப சகிதம் வந்து எரிச்சல் இலையில் வியர்வை தெளித்து வெயிலைப் பரிமாறினான்.
இதோ ஜுலை பிறந்து முடியப் போகிறது.
பகல் முழுக்க 100 டிகிரிக்கு மேல் அடிக்கும் வெயிலால், 'டிக்கியில்' அயர்ன் பாக்ஸ் வைத்தது போல் அலறுகின்றனர் குழந்தைகள்.

அன்றாடம் மாலை, கறுத்து திரளும் மேகங்களெல்லாம் பங்களாதேஷ் சென்று பொழிந்து இந்திய கிரிக்கெட் அணியை தோல்வியுறச் செய்து அவமானப்படுத்தியது தான் மிச்சம்.
நான் ஒன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் போது பணிக்கு வந்து இன்னமும் ஓய்வு பெறாமல், கலர் கலரான சட்டையோடு, 'வங்ங்ங்கக்க்க் கடலில்...' என ஆரம்பித்து அடுத்த 48 மணி நேரத்தில் தமிழகத்தின் சில இடங்களில்....' என முடிக்கும் ரமணனுக்கு 'மழையோ மேனியா' வந்துவிட்டது போலவே தோன்றுகிறது.
அம்மாவிற்கு கிட்னி ஃபெயிலியரோ இல்லையோ, நமக்கெல்லாம் கிட்னி சுருங்கி, இருக்கிற அவரை விதை சைஸ், 'ஆட்டாம் புழுக்கை' சைஸாய் விரைவில் ஆனாலும் ஆச்சர்யப் படுதற்கில்லை.
ஆகவே மக்களே.... மோடி கருப்புப் பணத்தை நம்மூருக்கு கொண்டு வருகிறாரோ இல்லையோ, கரு மேகத்தைக் கொண்டு வந்து மழை பொழிய வைக்க ஏதேனும் செய்தால் தான் நன்றாக இருக்கும். இல்லையேல் வெயிலின்  இச்சதிச் செயலை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வர வேண்டியிருக்கும்.
-பாகிஸ்தானிலிருந்து, நவாஸ்செரீப்புடன், ஹக்கின மாட்டட்டா..

1 Jul 2015

யாகாவாராயினும் "நாய்" காக்க...

"ஏண்டா.. நாயே!"
-என யாராவது யாரையாவது கோபமாகத் திட்டினால், திட்டுபவர் மீது எனக்கு கண்டபடி கோபம் வருகிறது.
நாய்களைக் கண்டு பயம் கொள்பவர்கள், அறியாமையால் தான் அப்படிச் செய்கிறார்கள் எனலாம்.
நாய்கள் மிகச் சிறந்த அறிவாளிகள். மனிதனுக்கு இணையாகவோ அல்லது மனிதனையும் தாண்டியோ சிந்திக்க வல்லவை.
உலகிலேயே மிகவும் புத்திசாலியான மற்றும் அசுர வேகம் படைத்த நாய்களினம் எது தெரியுமா?
"சிப்பிப்பாறை"-என்ற இனம் தான். இதனது பூர்வீகம் தஞ்சாவூர் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
தஞ்சை பெரியக் கோவிலில் காணப்படும் சிற்பங்களிலும்,ஓவியங்களிலும் நாயின் உருவத்தைக் காணலாம்.
நாய்கள் குறித்த தகவல்களை நிறைய எழுதலாமென நான் நினைத்திருப்பதால்,
"ஒனக்கேண்டா நாயே இந்த வேண்டாத வேலை" என யாரும் மனதுக்குள் திட்ட வேண்டாம்.
புகழ் பெற்ற ஆங்கிலக் கவிஞர் T.S.Eliot அவர்களின் "A dog is a dog" - கவிதை படித்ததுண்டா?
முடிந்தால் வாசியுங்கள். சொல்கிறேன்.
அதுவரை........
"யாகாவாராயினும் 'நாய்' காக்க..."

ரசகுல்லா




குலோப்ஜாமூனோ,ரசகுல்லாவோ, அது 'ஜீரா'வில் ஊறிக் கொண்டிருக்கும் போது சாப்பிடுவதுதான் சாலச் சிறந்தது.

ஜீரா இல்லாமல் இவ்விரண்டு இன்னிப்பு வகைகளையும் நினைத்துப் பார்த்தால், ஊழலற்ற நம்மூர் அரசியல்வாதிகள் போல சம்பந்தமே இல்லாதிருக்கும்.

சர்க்கரைக் கரைசலில் ஊறிக் கொண்டிருக்கும் இந்த உருண்டைகளை ஸ்பூனில் குத்திக் கொலை செய்து சாப்பிடும்போது மட்டுமே நம் நாக்கும் மனதும் இனிக்கும்.

ரசகுல்லாக்களை பொருத்தமட்டில் கொல்கத்தாவை அடித்துக் கொள்ள முடியாது.

2016 ஆம் ஆண்டு மனிதர்களை விண்வெளிக்கு அனுப்பும் திட்டத்தின் போது திட ரசகுல்லாக்களையும் மனிதர்களோடு அனுப்ப இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையம், ஆய்வு செய்து வருவதிலிருந்தே ரசகுல்லாக்களின் பெருமை விண்ணைத் தொடுவதை நாம் அறியலாம்.

கொல்கத்தாவில் பரம ஏழையாக இருந்த 'நொபின் சந்திரதாஸ்' என்ற நபர்தான், ரசகுல்லாவை முதலில் தயாரித்தார்.
ஆனால் அதை யாரும் வாங்க மறுத்தனர். செய்த ரசகுல்லாக்களை மூட்டை கட்டி வைத்துவிட்டு,
வின்னர் வடிவேலு போல, கால்களை கதவில் வைத்து தூங்கிக்கொண்டிருந்த நொபினுக்கு 'பகவான்' தான் அருளினார்.

ஆம். படகில் சுற்றுலா வந்த பகவான்தாஸ் பக்லா என்பவர், நொபின் சந்திரதாஸ் வீட்டருகே தான் பயணம் செய்த படகை நிறுத்தினார்.

பகவானின் கூட வந்த மகன் குடிக்க தண்ணீர் கேட்டு அடம் பிடிக்கவே,தண்ணீருக்காக நொபின் வீட்டுக்கு சென்றார்.

தண்ணீர் யாரேனும் கேட்டால், வெறும் தண்ணீரை மட்டும் தருவது அங்கே வழக்கமில்லை. கூடவே ஏதாவது இனிப்போ குறைந்தபட்சம் சர்க்கரையையாவது தருவார்கள்.

நொபின் விற்காதிருந்த ரசகுல்லாவை பகவானின் மகனுக்குத் தந்தார். அதன் சுவை மகனுக்குப் பிடித்துப் போக, நிறைய ரசகுல்லாக்களை காசு கொடுத்து வாங்கிச் சென்றார் பகவான்.

தன் குடும்பத்தினருக்கும், உறவினருக்கும் மிகவும் பிடித்துப் போக அப்படியே ஒரு சுற்றுக்குச் சென்ற ரசகுல்லா, ராஜ மகுடத்துடன் வலம் வர ஆரம்பித்தது.

அதன்பின்னர் தூங்க நேரமின்றிப் போனது நொபினுக்கு.

நொபினின் வாரிசுகளின் கடைகள் தற்போது உலக அளவில் பிரசித்தி பெற்றவை.

ஹெல்மெட் சிக்கல்


புதிதாக அனைவரது மண்டையையும் உடைக்கப் பிறந்திருக்கிறது 'ஹெல்மெட்' பிரச்சனை.
பொங்கலுக்கு முந்தைய தினம் "கரும்பு வாங்கியாச்சா? கட்டு என்ன விலை?" என ஒருவொருக்கொருவர் விசாரிக்கும் அதே தோரணையில் ஹெல்மெட் குறித்தான விசாரணைகள் விறுவிறுப்படைந்துள்ளன.
கூட்டம் கண்டதும் கரும்புக் கட்டின் விலையை ஏற்றுவது போல், இரு மடங்காகி,இப்போது மும்மடங்கிற்கு விற்கப்படுகின்றன ஹெல்மெட்டுகள்.
நேரம் ஆக ஆக, பில் வாங்கவோ, தரத்தைப் பரிசோதிக்கவோ முடியாத வகையில் மக்கள் முண்டியடிப்பதைப் பார்த்தால், மண் பானைக்கு பெயின்ட் அடித்துக் கொடுத்தாலும் மாட்டிக் கொண்டே செல்வார்கள் போலிருக்கிறது.
சுமார் 4 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நான் ஹெல்மெட் வாங்கிவிட்டேன். ஆனால் அதை நான் பனிக்காலங்களிலும்,மழைக்காலங்களிலும் பயன்படுத்தி என்னால் முடிந்த அளவிற்கு மருத்துவர்களின் பணிச் சுமையை குறைத்து வருகிறேன்.
என் மனதிற்குள் ஆத்திரமாய் எழும் கேள்விகள்:
மோட்டார் வாகன சட்டப்படி, புதிதாக வாகனம் வாங்கும் பொழுது, அந்த நிறுவனமே வாகனத்தோடு ஹெல்மெட்டும் வழங்க வேண்டுமென்ற விதிமுறை இதுவரை பின்பற்றப் படாதது ஏன்? அவர்கள் மீது நடவடிக்கை ஏதுமில்லையே ஏன்?
இதுவரை அரசு அலட்சியமாக இருந்ததை சுட்டிக் காட்டிய நீதிமன்றம், அரசுக்கு ஒரு தேதி குறிப்பிட்டு கெடு வைக்கலாம். மக்களுக்கு கெடு அதுவும் மிகக் குறுகிய காலக் கெடுவை வைப்பதால் பொதுமக்களுக்கு ஏற்படும் அசௌகரியங்கள் கவனத்தில் கொள்ளப்படாதது ஏன்?
மக்கள் மீது அக்கறை கொள்ளும் அரசாக இருந்திருந்தால், நீதிமன்றம் உத்தரவிட்ட போதே, காலக் கெடுவை நீடிக்க வேண்டுமென கோரியிருக்கலாமே? அக் காலக் கெடுவிற்குள் மக்களுக்கு இன்னமும் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தியிருக்கலாமே?
படிப்படியாக இவ்வுத்தரவை குறிப்பிட்ட காலக் கெடுவிற்குள் அமல்படுத்தச் சொல்லி, முதலில் அரசியல்வாதிகள்,அரசு ஊழியர்கள், காவல்துறையினர் கூடவே வழக்கறிஞர்கள் அதன்பின்னர் பொதுமக்களென விரிவு படுத்தியிருக்கலாமே?
மக்களுக்கு உதவி செய்தே ஆகவேண்டுமென அரசு உறுதி பூண்டிருந்தால்,
அம்மா குடி நீர், அம்மா மருந்தகம்,அம்மா உணவகம், அம்மா சிமென்ட் வரிசையில் அம்மா ஹெல்மெட் என குறைந்த விலையிலோ அல்லது விலையில்லா மிக்ஸி,கிரைண்டர்,ஆடு,மாடு வரிசையில் வழங்கியிருக்கலாமே?
-எல்லாம் நம்ம 'ஹெல்மெட்' எழுத்து!

குலோப் ஜாமுன்


காலையிலேயே குலோப்ஜாமூன் படத்த பார்த்ததும், அது பத்தி எழுத தோணிச்சு. இனிப்பா இன்னைக்கு தொடங்கலாம்ல...
****மொகலாய மன்னர்களின் வருகையின் போதுதான் (17 மற்றும் 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில்) திராட்சை, ரோஜா தவிர பாசந்தி,பாதுஷா மற்றும் குலோப்ஜாமூன் உள்ளிட்ட இனிப்பு வகைகளும் அறிமுகமாயின.
****ரொட்டித் துண்டாலான சுட்ட ஒரு திண்பண்டத்தை பெர்ஸிய மொழி இனத்தவர்கள் இந்தியாவிற்குள் கொண்டு வந்திருந்தனர். அந்த பெர்ஸிய மொழியிலிருந்து உருவான வார்த்தையே 'குலோப்ஜாமூன்'.
****பெர்ஸிய மொழியில்,
'குல்' என்றால் மலர் என்று பொருள்.
'அப்' என்றால் நீர் என்றும் அதாவது ரோஜா வாசனை தரும் நீராகும்.
'ஜாமூன்'-என்பது "சிஸிஜியம் ஜம்போலனம்" என்ற சிறிய உருண்டையான ஒரு இந்தியப் பழமாகும் (நாவல் பழம்).
சிறு வயதில், "குலோப் ஜாமூன்" -என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் நான் குழம்பிய நாட்களுமுண்டு.
தஞ்சாவூர் 'பாம்பே ஸ்வீட்ஸ்" கடையில் சந்திரகலா இனிப்பைப் போல 'ட்ரை குலோப் ஜாமூன்" மிகப் பிரபலம்.
டிரை குலோப் ஜாமூனை, அரை டிராயரில் போட்டுக் கொண்டு சென்று, எனக்குப் 'பிடிக்காத' ஆங்கிலப் பாடத்தை வகுப்பறையில் ஆசிரியர் நடத்தும் போது உண்டு மகிழ்ந்த நாட்களுமுண்டு.
அப்போதெல்லாம் என் அக்காவும்,தங்கையும் டிவியில் வரும் சமையல் குறிப்புகளைப் பார்த்துவிட்டு பதார்த்தம் ஏதேனும் செய்து, என் வயிறை பதம் பார்ப்பதையே குறியாகக் கொண்டிருந்தார்கள்.
குறிப்புகளை பார்த்துவிட்டு பதார்த்தம் செய்யும் போது மட்டும் சமையலறையிலிருந்து வினோதமான சத்தங்கள் எழும். வயிறு லேசாக வலிக்கிறது என நான் அலெர்ட் ஆக ஆரம்பித்தாலும் அவர்கள் விட மாட்டார்கள்.
ஒரு முறை இப்படி குலோப்ஜாமூனை செய்து கொண்டு வந்து வைத்த பொழுது நான் காமிக்ஸ் படித்துக் கொண்டிருந்த ஸ்வாரஸ்யத்தில், எதுவுமே சொல்லாமல் சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டேன்.
"ஏண்டா... சாப்ட்டியே... எப்டி இருந்துச்சுன்னு ஒரு வார்த்த கூட சொல்லலையே...?"-என்றாள் என் அக்கா.
"ஓ.... சீடையா! செம்ம்ம டேஸ்ட்!"-என்றேன்.
இப்பதிலுக்காக விஜயகாந்த் பட வில்லனைப் போல என்னை மாறி மாறித் துவைத்தெடுத்தார்கள்.
நெக்ஸ்ட்:
ரஸகுல்லா பிறந்த கதை உங்களுக்குத் தெரியுமா? 'நொபீன் சந்திர தாஸ்' தான் முதன்முதலாக ரஸகுல்லாவைக் கண்டுபிடித்தார். அது பிரபலமான கதை 20 வரிகளில் இனிப்பான ஒன்றாகும். 

"Big Fun" தாத்தா


வீட்டிலிருந்து பயின்ற பள்ளிக்கு சுமார் 2.5 கி.மீ நடைபயணம். 

குறுகலான,அன்றாட பரபரப்பான தார்ச் சாலையொன்றின் வலது புறத்தில் அமைந்திருந்தது அந்த சிறிய கடை.

நட்ராஜ் பென்சில்,டிசைன் ஸ்கேல், கலர் கலரான நுகர்ந்து பார்த்தால் வாசனையுடன் நம்மை சுவைத்து பார்க்கலாமா?- என எண்ண வைக்கக் கூடிய விதவிதமான ரப்பர்களை உள்ளடக்கிய பாட்டில்கள்-இப்படி வரிசையாய் அடுக்கி வைத்து அமைதியாய் அமர்ந்திருப்பார் அந்தத் தாத்தா.

நான்கைந்து மரப்படிகளிலேறித் தான், தாத்தாவை தரிசிக்க முடியும் நாம்.
அவ்வளவு உயரத்திலிருக்கும் அந்தக் கடை.

கையில்லாத வெள்ளை பனியன், லுங்கி-இது தான் அவரது காஸ்ட்யூம் என்றாலும்,
"வாடா...தம்பி... நல்லாருக்கியா... நல்லா படிக்கிறியா... என்னா வேணும் சொல்லு?"-என வாஞ்சையாக சிரித்துக் கொண்டே தாத்தா கேட்கும் போது,கடையே நம்முடையது போன்ற உணர்வு வந்து விடும்.

"BIG FUN"-என்ற பெயரில் பிங்க் நிற 'பப்புள் கம்' மார்க்கெட்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட நாட்களவை.

பப்புள் கம்மை சுற்றி உள்ளே இருக்கும் வெள்ளைத் தாளில் 'ஸ்டார்' குறி இருந்தால், நமக்கு அதிர்ஷ்டம் தான்!

அது போல மொத்தம் 5 ஸ்டார்களை சேர்த்துக் கொடுத்தால், ஒரு பப்புள் கம் இனாமாகக் கிடைக்கும்.

-இப்படி எனக்கு பப்பிள் கம்மை சிரிக்க சிரிக்கக் கொடுத்தவருக்கு, 'Big Fun' தாத்தா என்றே நான் பெயர் வைக்கக் காரணம், என்னிடம் காசு குறைந்தாலும், அப்புறம் கொடு என அவர் நான் கேட்டதையெல்லாம் அள்ளிக் கொடுத்தது தான்.

எப்படி 'பப்பிள் கம்மை' வாயால் மென்று ஊதி 'முட்டை' விட வேண்டுமென கற்றுக் கொடுத்த என் 'Big Fun' தாத்தாவுக்கு படிப்படியாக உடம்பு ஊதிக் கொண்டே போனது.

கை,கால்கள் வீங்கினாலும் அவரிடம் சிரிப்பும்,அந்த வாஞ்சையான பேச்சும் மாறவே இல்லை.

திடீரென தொடர்ச்சியாக சில தினங்கள் மூடப்பட்டிருந்த கடை, பின்னர் மரப்படிகளோடு அகற்றப்பட்டதற்கான காரணத்தை நான் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

வினை விதைத்தவன்



நிர்க்கதியாய் நீண்டு கிடந்த பாழடைந்த கட்டிடமொன்றின் வராந்தாவில் கால் நீட்டி தினம் வந்து படுப்பார் அந்தப் பெரியவர்.
சங்கர் சிமென்ட்டு சாக்கில் தைத்த பையொன்று. அதனுள் சோப்பிற்கு சவால் விடும் நிறத்தில் சில நைந்த ஆடைகள்.
நெளிந்த ஒரு தூக்கு வாளி.
வளைந்த கம்பொன்று.
-இத்தனை சகாக்களோடு அன்றாடம் பொழுதோட்டியவரிடம், என் பொழுது போக்க ஒரு நாள் பேசினேன்.
5 மகன்கள், ஒரு மகள்.
5 மகன்களும் குழந்தையிலேயே செத்துப் போய்விட, ஒரு மகளுக்கு மட்டும் திருமணமாகிவிட்டது.
இவரது மனைவிகளும்
(!?!) மரித்துப் போயினர்.
இரு வேறு சாலைவிபத்துகளில் செவித் திறனையும்,விழித்திறனையும் நிறைய இழந்து போயிருப்பவருக்கு,
வாழ்க்கைத் துணையாயிருப்பது 'மகிழம் பூக்கள்'.
ஆங்காங்கே சென்று உதிரும் மகிழம் பூக்களை சேகரித்து காய வைத்து, ஊதுபத்தி தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் கொடுத்தால், கிலோவிற்கு 30 ரூபாயாம்.
அது சரி... அவரது வாழ்க்கைத் துணைவிகள் பற்றித் தானே கேட்கிறீர்கள்?
4 மனைவிகளாம் இந்த மகராசனுக்கு...
இப்போது யாரும் உயிரோடில்லை.
இருக்கும் ஒரு மகள் தினம் ஒரு வேளை மட்டும் சோறு போடுகிறாளாம்.
-காலம் இவருக்கு சோறு போடுகிறது, இவரது பாவங்களை இவருக்கே ஒவ்வொரு நொடியும் நினைவூட்டி!